Uitvaartmuziek op maat

Daar waar woorden ophouden, gaat muziek verder.....

Toelichting muzikale impressie "Alexander"

De muzikale impressie “Alexander”, speel ik op een kerkorgel. Het is een improvisatie die ik op verzoek van de familie heb gemaakt. Het begint rustig met een fragment uit "Für Elise". Dit, omdat de jongen die overleden is het ook speelde (op de piano). Het fragment wordt op een vrije manier uitgewerkt, waarbij langzaam maar zeker ook het volume toeneemt. Op een gegeven verandert de toonsoort en komt er een fragment uit een ander muziekstuk naar voren; "The conquest of Paradise". De overledene vond dit muziekstuk prachtig. Het volume neemt toe tot het 'volle werk' is bereikt (alle registers staan open). Majestueus zal het fragment uit "The conquest" worden 'neergezet'. Na verloop van tijd zal er een toccata (snel opeenvolgende akkoorden) klinken. Het beeldt de levendigheid uit van een jonge, stoere knul die geniet van het leven. Melodieus en welluidend, klinkt dan nogmaals het fragment uit "The conquest". Opeens lijkt het fragment af te breken en wordt het welluidende doorbroken. Razendsnel bouwt zich in de muziek een enorme spanning op. Dreigende tonen verbreken definitief al het mooie en melodieuze. Plotseling is daar dat vreselijke en dissonante akkoord. Overbodig is het om te zeggen dat hiermee het zeer tragische verkeersongeval wordt uitgebeeld. De 'wereld van het muziekstuk' stort ineen en zakt naar een peilloze diepte. Dan is het even stil. Is dit het einde? Nee, heel kalm en zacht wordt uitgebeeld dat er een perspectief is dat verder reikt dan de dood: hemelse vrede. Het kalme slotakkoord heeft een laatste boodschap. Het symboliseert wisseling van stemming. Van vreugde naar verdriet en weer terug. Van helder uitzicht naar dichte mist. Uiteindelijk probeer ik d.m.v. een hoge toon 'eeuwig perspectief' te symboliseren.